همراه با عرفاتیان در صحرای عرفات ...

روز عرفه نهمین روز از ماه ذی الحجه است که اعمال مخصوص خودش را دارد ،حاجیان در این روز در سرزمینی نزدیک شهر مکّه در بیابانی نزدیک شهر مکّه به نام «عرفات» دور هم جمع می شوند و خدا را عبادت می کنند.

روز عرفه، روز دعا و نماز و راز و نیاز با خداست روز بخشیده شدن گناهان است

 
دل در جوشش ناب عرفه وضو می گیرد و در صحرای تفتیده عرفات جاری می شود. آن جا که ایوان هزار نقش خداشناسی است. لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه از دست داده اند.

دل بیقرار روح عرفات حضرت اباعبدالله الحسین (ع) شده است و این صحرای عرفات است که با کلمات روحبخش دعای امام حسین (ع) و اشک عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش می زند .

 عرفه روز بریدن از خاک و پیوند با افلاک و روز توسل به مقام ربوبیت حضرت حق است...

عرفه روزی است که :

 

خدا درهای مغفرت و بخشش و رحمتش را بر روی بندگان خود آنان می گشاید . . .

می‎خواهم در ابری‎ترین لحظه‎ها فریاد بزنم و از باران عرفه سیراب شوم . . .

خدایا :

آن‌گاه که جان ها و اندیشه ها از نسیم فرح‌بخش نام و یادت سرشار است

بگذار در برکه عرفه، خود را از زنگار غفلت و معصیت شست‌وشو دهیم . . .

حاجیان گرم دعا و زائر اصلی برفت                                        رفته سمت کربلای پر بلا امشب حسین

 

اما بیشتر از همه دلها در این ایام گرو آقایی هست که حج خودشو  نیمه کاره گذاشته و در روز 8  ذی الحجه دست زن وبچه هاشو گرفته وراهی کربلا شده ...
کاروانی که علی اصغرشش ماهه داره ، رقیه سه ساله داره ،علی اکبر جوان داره،عباس علمدار داره و...
وبی خبر ازاینکه سفیر ابی عبدا... (ع) ،حضرت مسلم ازبالای دارالعماره صدامی زنه ومیگه:

کوفه میا حسین جان ،کوفه وفا ندارد            کوفی بی مروت ، شرم وحیا ندارد
/ 0 نظر / 11 بازدید