زمانی عشق ورای  بدن و جسم ماست  که با تمام وجود به معشوق عشق بورزیم. این عشق تنها هنگامی خود را نشان می دهد که با فکر و ذهن و قلب و روح خود به فکر و ذهن و قلب و روح معشوق عشق بورزیم و آن گاه تمامی سلول های بدن ما از عشق به معشوق خواهد لرزید.
آری معشوق زیبا روی زیبا خوی من!
من اینک با تمام وجودم به تو عشق می ورزم و با تمام وجودم برای تو دلتنگ می شوم و هر روز هنگام غروب آفتاب گویی روح و روان نیز من نیز دلگیر از دوری تو غروب می کند و در اوج دلتنگی قرار می گیرم و فقط خدا می داند چه لحظات سختی را بی تو طی می کنم.

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست

چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم



موضوعات مرتبط:

تاريخ : دوشنبه ۳ آبان ،۱۳۸٩ | ٩:٥۸ ‎ق.ظ | نویسنده : | نظرات ()